wojak
wojak
04.10.11, 10:31 | Liceum/Technikum / Geografia (wypracowanie)
Zgłoś

Krainy zoogeograficzne

Pojęcie krainy zoogeograficznej zostało wprowadzone w celu podkreślenia rzucającej się w oczy odmienności faunistycznej różnych regionów świata. Ze wszystkich stworzonych systemów zoogeograficznych najlepiej przyjął się system Sclatera i Wallace'a. Wyróżnili oni sześć głównych krain:

krainę palearktyczną, obejmującą całą Europę, północną Afrykę aż po Saharę i północną Azję aż po Himalaje
krainę etiopską, do której zalicza się całą Afrykę na południe od Sahary, wraz z Madagaskarem
krainę orientalną z Indiami, południowymi Chinami i zachodnimi wyspami Archipelagu Malajskiego
krainę nearktyczną obejmującą Amerykę Północną po środkowy Meksyk
krainę australijską, do której prócz Australii należą jeszcze duże i małe wyspy Oceanu Spokojnego oraz wyspy malajskie na wschód od Celebes.
krainę neotropikalną obejmującą teren od środkowego Meksyku po Amerykę Południową włącznie.

Współczesne rozmieszczenie zwierząt na Ziemi jest wynikiem ewolucji świata zwierząt oraz zmian klimatycznych notowanych w dziejach Ziemi i „wędrówki kontynentów". Miejscem życia zwierząt są dolne warstwy at­mosfery, powierzchnia i górna część litosfery oraz wody. W każdym z tych środowisk zwierzęta dostosowały się do panujących warunków. Biorąc pod uwagę specyficzne cechy fauny, Ziemię podzielono na cztery królestwa zoogeograficzne, w których wyróżnia się mniejsze jednostki - krainy (podkrólestwa). Posiadają one wyraźne, naturalne granice - oceany lub pa­sma górskie.

Obecnie klasyfikacja ta uległa nieznacznej modyfikacji i wyróżnia się następujące krainy zoogeograficzne:

kraina antarktyczna
kraina australijska
kraina etiopska
kraina madagaskarska
kraina orientalna
kraina nearktyczna
kraina neotropikalna
kraina palearktyczna

Wyraźna zależność świata zwierząt od warunków klimatycznych, a przede wszystkim od natu­ralnych formacji roślinnych sprawia, że z geograficznego punktu wi­dzenia istotniejsza jest charakterystyka fauny lądowej dostosowana do stref roślinnych na Ziemi.

Strefa lasów równikowych i podzwrotnikowych - świat zwierząt jest bardzo bogaty. Szczególnie dużo jest gatunków nadrzewnych, zamieszkujących różne piętra lasu. Do głównych gatunków należą małpy, nietoperze, chrząszcze, tukany, papugi. Dolne piętro lasu zamieszkują goryle i okapi żyjące w Afryce oraz tapiry, pekari, jaguary (Ameryka Południowa). Licznie reprezentowane są gady (krokodyle, żółwie) i płazy. Wyjątkowo dużo gatunków jest wśród owadów i ptaków.

Strefa sawann - zamieszkiwana jest przede wszystkim przez wielkie rośli­nożerne zwierzęta kopytne, żyjące w stadach. Należą do nich: an­tylopy, zebry, żyrafy, nosorożce, gazele i słonie. Poza kopytnymi dużo jest drapieżników, np. lwy, lamparty, gepardy, serwale, oraz zwierząt padlinożemych - hien, szakali, sępów. W strefie sawan­ny owady reprezentowane są głównie przez mrówki, termity i szarańczę.

Strefa pustyń - ma świat zwierzęcy zbliżony do fauny żyjącej na sawannie, lecz znacznie uboższy. Żyją tu głównie szakale, hieny, liski pu­stynne i skoczki pustynne. Poza nimi liczne są gady, chrząsz­cze i szarańcza. Zwierzęciem udomowionym jest wielbłąd.

Strefa stepów - wśród zwierząt zamieszkujących stepy liczna jest grupa gryzoni - susły, pieski preriowe, myszy, chomiki, nomice. Z dra­pieżników żyją tu wilki, rysie i lisy, natomiast ptaki reprezento­wane są przez przepiórki, skowronki, kuropatwy, dropie. Z owa­dów liczne są szarańczaki i mrówki.

Strefa lasów liściastych szerokości umiarkowanych -zamieszkują tu liczne zwierzęta roślinożerne takie, jak: dziki, samy, jelenie, łosie i żubry. Z drapieżników żyją wilki, rysie, lisy i niedźwiedzie. Mniejszymi zwierzętami są borsuki, krety, jeże, łasice i ryjówki. Bogaty świat owadów jest podstawą wyżywienia ptaków. Strefa tajgi - fauna tajgi jest raczej uboga. Licznie występują gryzonie żywiące się nasionami, np. wiewiórki, gronostaje oraz zające i wydry. Drapieżniki reprezentują kuny, rysie, niedźwiedzie i tygry­sy. Z ptaków tylko niektóre gatunki zamieszkuj ą tajgę przez cały rok, np. głuszce, sikory, sójki, mysikróliki i cietrzewie. Przedsta­wicielami owadów są mrówki, komary i kleszcze.

Strefa tundry - tylko nieliczne gatunki zamieszkuj ą tundrę przez cały rok. Są to lemingi, lisy polarne, gronostaje i ryjówki. W okresie „po­larnego lata" przylatują tu ptaki wodne i błotne oraz pojawiają się inne zwierzęta, np. renifery i wilki. W tundrze spotkać można również niedźwiedzie polarne, piżmowce i zające, a z ptaków sowy polarne i pardwy. Pod koniec okresu ciepłego, większość fauny przemieszcza się na obszary o łagodniejszym klimacie. Strefa pustyń polarnych - na Antarktydzie zamieszkiwana jest przez pin­gwiny, słonie morskie, foki i mewy.

Odmienna od wyżej wymienionych stref jest fauna Australii, Nowej Gwinei, Nowej Zelandii i Tasmanii. Żyją tu m.in. zwierzęta, które prze­trwały z minionych okresów geologicznych. Należą do nich stekowce czyli ssaki znoszące jaja, np. dziobak i kolczatka. Charakterystyczną grupę stano­wią torbacze - kangury oraz ptaki nielotne - emu, kazuary, kiwi


Edytor zaawansowany Zamknij
Podgląd:
Nazwa Kod Rezultat
Odstęp \ a następnie spacja
Nowa linia \\
Potęga x^{2}
Ułamek \frac{x}{y}
Pierwiastek \sqrt{x}
Pierwiastek n-tego stopnia \sqrt[n]{x}
Iloczyn wektorowy \times
Iloczyn skalarny \cdot
Układ 2 równań \left \{ {{y=2} \atop {x=2}} \right
Układ n równań (każde w nowej linii) \begin{cases} ax+b=0\\cx+d=0\\ex+f=0 \end{cases}
Indeks dolny x_{123}
Indeks górny x^{123}
Znaki specjalne \backslash \ \% \ \# \ \$ \ \& \ \^ \ \~
Kwantyfikator "istnieje" \exists
Kwantyfikator "dla każdego" \forall
Suma zbiorów \cup
Iloczyn zbiorów \cap
Mniejsze lub równe \leq
Większe lub równe \geq
Nierówność \neq
Około \approx
Najczęściej używane symbole:
Pi \pi
Nieskończoność \infty
Alfa \alpha
Beta \beta
Gamma \gamma
Wyrażenia zaawansowane:
Całka nieoznaczona \int{x}\, dx
Całka oznaczona \int\limits^a_b {x} \, dx
Limes \lim_{n \to \infty} a_n
Suma szeregu \sum_{n=1}^{\infty}\frac{1}{n}
Macierz \left[\begin{array}{ccc}1&2&3\\4&5&6\\7&8&9\end{array}\right]